Nie samym WiFi człowiek żyje… czyli jak podpiąć gniazdko ethernetowe cz.1

W ostatnich wpisach zajmowałem się elementami, które funkcjonują przy niebezpiecznym dla człowieka napięciu 230V. Pomyślałem, że najwyższy czas spuścić trochę z tonu i zejść do poziomu poniżej 5V DC (napięcie stałe). 🙂 W standardzie ethernet nie chodzi bowiem o zasilenie urządzeń po cieniutkim jak nitka przewodzie, ale o przesłanie danych z punktu A do punktu B.

Od razu wyjaśniam, nie będę tutaj analizował ani napięć, ani jak to się faktycznie dzieje, że tyle informacji jest przesłanych przy użyciu kilku przewodów. Nie zamierzam budować switcha, routera ani innego urządzenia sieciowego. Chcę tylko podpiąć gniazdko ethernetowe w sposób umożliwiający późniejsze wpięcie komputera / routera do internetu.

Cykl artykułów o gniazdku ethernetowym składa się z dwóch luźno powiązanych ze sobą części, które będą obejmować:

• Część 1. Podpięcie gniazdka ethernetowego z samozaciskaczem.
• Część 2. Składa się z 2 podtematów:
  • Podpięcie gniazdka ethernetowego przy użyciu zaciskacza do standardu krone,
  • Zaciśnięcie przewodu ethernetowego,
• Część 3. Przetestowanie połączenia przy użyciu dwóch testerów kabli ethernetowych.

Uwaga organizacyjna. Niektóre zdjęcia poniżej można powiększyć, ze względu na konieczność pokazania większej liczby detali. Są one oznaczone etykietą „ZOOM”.

Koniec tego gadania, pora zabrać się do roboty.

Najpierw przewód…

	Oto on! Przewód ethernetowy UTP kat. 5 wychodzący z puszki elektrycznej. Tuż obok niego znajduje się puszka ze zwiniętym przewodem koncentrycznym, ale to temat na inny artykuł.
	Pierwsze co robię, to ucinam przewód tak, żeby z jednej stroni nie zajmował mi 3/4 puszki, ale z drugiej żeby została odpowiednia ilość zapasu.
	Zamierzam się dobrać do żył znajdujących się wewnątrz zewnętrznej izolacji. W tym celu ściągam zewnętrzną powłokę z końcówki przewodu. Zamiast ściągacza oczywiście możesz użyć noża, z tym, że tutaj musisz być podwójnie ostrożny, ponieważ bardzo łatwo można uszkodzić delikatną izolację żyły przewodu.
	Wewnątrz znajduje się 8 żył skręconych w parach. Należy, palcami powoli odkręcić każdą parę z osobna i wyprostować palcami przewody. Można do tego celu użyć kombinerek, jednak znowu, wymaga to szczególnej ostrożności.
	Po wyprostowaniu układam przewody parami wg kolejności adekwatnej dla gniazdka danego producenta. W przypadku mojego gniazdka pary układam tak jak to jest pokazane na zdjęciu obok.Przy zarabianiu wtyczki ethernetowej (o tym napiszę w kolejnym artykule), należy wykonać tzw. „przekros”, który polega na tym, że para żył niebieskich znajduje się pomiędzy żyłami zielonymi, jednak tutaj nie ma takiej potrzeby ponieważ ten przekros jest wykonany na płytce elektronicznej gniazdka.

…następnie gniazdko…

	Moje gniazdko wygląda właśnie tak 🙂 . W obudowie jest miejsce na ewentualne zamontowanie drugiego gniazda ethernetowego.To co, odkręcamy śrubkę?
	Voila. Pod spodem oprócz gniazda, znajdują się dwa elementy ruchome czyli śrubki mocujące gniazdko w puszce. W przeciwieństwie do gniazdek i włączników znajdują się one w górnej i dolnej części elementu, ale nie ma to większego znaczenia.
	W celu łatwiejszego dostępu do elementów zaciskowych, demontuję gniazdo z obudowy elementu. W tym celu podważam zatrzask znajdujący się pod gniazdem.UWAGA! Gniazdo może nie chcieć opuścić swojego gniazdka, ale generalnie jak się odpowiednio dociśnie, powinno wyjść bez problemu.
	Front gniazda do którego podepnę żyły przewodu.
	Patrząc z lotu ptaka na gniazdo, widzimy nadruk ukazujący kolejność wsuwania żył. Mamy dwa standardy do wyboru: 568A i 568B. Teoretycznie wybór standardu nie ma znaczenia pod warunkiem, że cała instalacja w domu wykonana jest wg tego samego standardu. Jasne, istnieje możliwość używania jednocześnie dwóch standardów tylko trzeba mieć nad tym kontrolę, a poza tym po co komplikować sobie życie. 🙂 Tutaj wybrałem standard B.
	Po zapoznaniu się z gniazdem, zdejmuję plastikową blokadę…
	…dzięki czemu uzyskuję możliwość otwarcia klapki i wprowadzenia żył do gniazda.
	Wnętrze wygląda tak, że w każdym torze żyły, znajduje się metalowy element, który jest jednocześnie mini nożykiem jak i zaciskiem utrzymującym żyłę.

…i ostatecznie, połączenie

	Wprowadzam żyły przewodu we właściwe tory. Tutaj bardzo ważne jest, żeby każda żyła „przykryła” metalowy zacisk od góry.
	Gdy jesteśmy pewni, że wszystkie żyły znajdują się na swoich miejscach, przytrzymując przewód ethernetowy w tej pozycji jedną ręką, drugą zamykamy klapką i dociskamy „do oporu”. Dzięki tej operacji ww. nożyki rozetną izolację żyły co w efekcie: utworzy połączenie pomiędzy metalowym zaciskiem a żyłą przewodu. przytrzyma żyłę, nie będzie można jej wysunąć ciągnąc za przewód (chyba, że będziesz bardzo tego chcieć).
	Efekt po zaciśnięciu, a następnie otwarciu klapki.
	Okej, pora zamknąć klapkę na stałe i wsunąć blokadę uniemożliwiającą jej otwarcie.
	Następnie mocujemy z powrotem gniazdo w obudowie.
	Pora na montaż w „puszce elektrycznej”.Montaż elementów podtynkowych zaprezentowałem w artykule „Sposób na… gniazdko elektryczne„.
	Wystarczy przykręcić front wraz z ramką i gotowe! :-)(Tutaj pominąłem montaż ramki, ze względu na to, że później obok tego gniazdka zostanie zamontowane gniazdo antenowe)

Podsumowanie

Prawda, że cała operacja jest prosta? Z pierwszym gniazdkiem pewnie będziesz musiał trochę powalczyć, ale z kolejnymi, zapewniam Cię, pójdzie gładko.

W tym miejscu zapraszam do przeczytania drugiej części artykułu, która okaże się niebawem.
Dla przypomnienia dobiorę się tam do gniazdka ethernetowego ze złączką do zaciśnięcia której wymagany jest tzw. nóż do standardu krone. Oprócz tego zacisnę wtyk RJ45 i przetestuję połączenie specjalnym do tego celu testerem.

PS. Serdecznie zapraszam do polubienia strony bloga na facebooku.